هو/

ملاصدرا هم نرم نرمک می پرداخت به مسأله عشق زمینی و خاکی؛ عشق انسان به انسان؛ عشق نیمه ی سرخ سیب به نیمه ی دیگر؛ و مسائلی از این دست. و این که هر عشقی اگر برخوردار از طهارت باشد، بخشی از عشق به خداست، و عشقی است خدایی... اما عشق به دیگری ضرورتی است که از حادثه برمی خیزد، نه از اراده به انتخاب. و همین کار را مشکل می کند. در به در که نمی توان به دنبال محبوب خاکی گشت. درِ هر خانه را که نمی توان کوبید و پرسید: "آیا یارِ من این جا منزل نکرده است؟" سر هر رهگذر همچو اوباش نمی توان اِستاد و در انتظار عبور یار زمان را کشت...
و همین هاست که کار را مشکل می کند.../

.::.

تمام متن از "مردی در تبعید ابدی"ِ مرحوم نادر ابراهیمی است. 


* عنوان از سعدی است.